Case study ZDROWOPOLSCY
Zdrowopolscy – jedna marka, dwa systemy etykiet na jednej półce
Kluczowe założenie było proste: zachować jedno DNA marki, ale dopasować język do realiów kategorii. Dlatego powstał model „jeden parasol + dwa podsystemy”:
-
System A (Kapitan Kłos): szybka nawigacja po półce dzięki kodowi kolorystycznemu kategorii i akcentom wariantów.
-
System B (słoiki): bardziej „spiżarniany”, kraftowy charakter, budujący zaufanie i autentyczność w przetworach – przy zachowaniu spójnych zasad czytelności i hierarchii.
Produkty obiadowe (kasze/ziarna) – pomarańczowy blok na półce
Kategoria „obiadowa”, w której liczy się czytelność nazwy i szybkie rozróżnienie gramatur
Dla produktów bazowych Kapitan Kłos (np. kasza gryczana, jaglana – 350 g i 700 g) zaprojektowałem etykiety oparte na mocnym kodzie kategorii: pomarańcz buduje wyraźny, spójny blok na półce, a stała siatka projektu porządkuje komunikację. Klient od razu widzi markę, rodzaj produktu i wagę – bez szukania drobnym drukiem. Dzięki temu różne odmiany i formaty wyglądają jak jedna rodzina, a jednocześnie pozostają łatwe do odróżnienia w codziennych zakupach.
Produkty śniadaniowe (musli/płatki) – fioletowy blok na półce
Kategoria „śniadaniowa”, w której decyzja jest szybka, a wariant musi być czytelny od razu
Dla musli i płatków Kapitan Kłos zbudowałem spójny system oparty o fiolet jako kod kategorii, dzięki czemu produkty natychmiast układają się na półce w jeden, rozpoznawalny blok „śniadaniowy”. W ramach stałej siatki etykiety warianty różnicowane są prostymi akcentami i nazwą produktu, bez rozbijania stylu serii. Efekt: klient szybko odnajduje właściwą grupę (śniadania), a jednocześnie łatwo porównuje smaki i rodzaje, bo wszystkie kluczowe informacje pozostają w tych samych miejscach na opakowaniach.
Lekkie talarki – szybkie rozróżnienie surowca w jednej serii
Dla „Lekkich talarków” zaprojektowałem etykiety tak, żeby przy bardzo podobnym formacie produktów klient od razu widział różnicę surowca: ryżowe (zieleń), kukurydziane (żółty), gryczane (brąz). Stała siatka frontu utrzymuje spójność serii (marka → nazwa → wariant → gramatura), a kolor działa jak błyskawiczny „kod półkowy” bez konieczności czytania drobnym tekstem. Dzięki temu trzy warianty wyglądają jak jedna rodzina, ale są natychmiast rozpoznawalne w zakupie impulsywnym.
Lekkie wafle – warianty smakowe w jednym, „śniadaniowym” systemie
Dla serii „Lekkich wafli” zaprojektowałem etykiety w stałej siatce, gdzie kluczowe informacje zawsze są w tych samych miejscach (marka → nazwa → wariant → gramatura). Warianty rozróżniają się wyraźnym kodem: kukurydziane, kukurydziano-paprykowe, pszenne oraz jęczmienno-orkiszowe oznaczone charakterystycznym żółto-fioletowym gradientem. Dzięki temu produkty wyglądają jak spójna rodzina, ale klient w sekundę rozpoznaje konkretny rodzaj, a seria może być łatwo rozbudowywana o kolejne smaki bez przebudowy layoutu.
Przekąski ptysiowe – jedna kategoria, trzy formy, spójny „brązowy” kod
Dla przekąsek ptysiowych zaprojektowałem etykiety tak, aby mimo różnych kształtów produktu (kółeczka, groszek, słomki) seria była od razu rozpoznawalna jako jedna linia. Wspólny, brązowy blok kategorii porządkuje półkę i buduje „snackowy” charakter, a stała siatka frontu utrzymuje tę samą hierarchię informacji (marka → nazwa → forma → gramatura). Dzięki temu klient szybko wybiera ulubiony wariant, a marka może łatwo dopinać kolejne formy lub smaki bez zmiany całego systemu.
Przekąski słodkie – wyraźny „czerwony” kod i szybkie rozróżnienie formy
Dla słodkich przekąsek Kapitan Kłos (m.in. rurki i talarki w czekoladzie) przygotowałem etykiety w spójnym układzie, gdzie kluczowe informacje zawsze są w tych samych miejscach (marka → nazwa → forma/rodzaj → gramatura). Ta linia dostaje własny, mocny charakter dzięki czerwonemu blokowi kategorii, który od razu odcina ją od produktów bazowych i śniadaniowych. Dzięki temu mimo różnych kształtów i opakowań seria wygląda jak jedna rodzina, a klient szybko rozpoznaje, że to „słodka przekąska” i wybiera konkretny wariant bez wczytywania się w drobny tekst.
Podpłomyki krakowskie – jedna forma, mocny „pomarańczowy” blok i czytelność na półce
Dla „Podpłomyków krakowskich” zaprojektowałem etykietę tak, aby przy bardzo jasnym produkcie w przezroczystym opakowaniu marka była od razu widoczna i czytelna z dystansu. Mocny, pomarańczowy kod kategorii buduje rozpoznawalny blok na półce, a stała siatka frontu utrzymuje klarowną hierarchię informacji (marka → nazwa → gramatura). Dzięki temu produkt wygląda „czysto” i premium, a jednocześnie może być łatwo rozbudowywany o kolejne warianty bez zmiany całego systemu.
Przetwory w słoikach – „spiżarniany” podsystem etykiet, skalowalny na wiele produktów
Dla linii przetworów w słoikach przygotowałem osobny, bardziej „spiżarniany” język wizualny, który buduje wiarygodność i naturalny charakter marki. Kraftowa osłona wieczka, prosta typografia i powtarzalny detal roślinny tworzą rozpoznawalny szablon, a czytelny układ (marka → nazwa produktu → wariant) pozwala szybko odnaleźć konkretny smak, np. ogórki chili/czosnkowe/kiszone, sałatki czy sosy. Pokazane realizacje to przykłady – system został zaprojektowany tak, aby można było łatwo dopinać kolejne produkty i warianty bez zmiany stylistyki, zachowując spójność całej linii.